และแล้วชีวิต ม.ปลาย ของชายคนหนึ่งก็จบลงอย่างสวยงามครับ ^ ^ งานวันพิธีจบ กับงานวันอำลาอาลัย ซึ้งมาก ๆ เลย T T เราคงจะไม่ได้มานั่งเรียน นังเล่น ทำอะไรบ้า ๆ บอ ๆ ในโรงเรียนแห่งนี้อีกแล้วสินะ.....แง้ ๆ T T..... คิด ๆ ไปก็เหงาครับ T T แต่ผมไม่เศร้าหรอกนะ ไม่ใช่เพราะไม่พูกพันธ์กับโรงเรียน แต่เพราะพูกพันธ์มากจนคิดว่าโรงเรียนแห่งนี้ได้กลายเป็นบ้านของเราแล้วต่างห่าก ที่ลาจากกันแล้วไม่เสียใจเพราะผมรู้ว่าซักวันหนึ่งผมนั้นต้องกลับมาที่นี่อย่างแน่นอน(บ่อยด้วย) ^ ^ แม้ผมกับเพื่อน ๆ จะจากกันไปไกลแสนไกล แต่บ้านหลังนี้ก็ยังคงอยู่ที่เดิมเสมอ..... ถึงแม้จะไม่ได้เจอหน้ากัน แต่เราก็เชื่อมั่นว่าซักวันหนึงเราต้องกลับมา .....และถึงความทรงจำที่ดีบางอย่างอาจถูกลบเลือนหายไป....

.....แต่หัวใจและสายใยแห่งความผูกพันธ์นั้น...จะไม่มีวันทอดทิ้งกันตลอดกาล.....

.....ถึงจะใช้คำว่า"จบ"ม.ปลาย แต่ความจริงแล้วมันคือ"จุดเริ่มต้น" ในชีวิตผมตั้งหาก....

ป.ล.เขียน Blog ยากจัง - -"

edit @ 2006/02/22 08:07:54