จะขึ้นปี 2 อยู่แล้วครับ ยังรู้สึกเฟรชชี่อยู่เลย(อารมณ์ค้าง...) ตอนนี้เรียนซัมเมอร์อยู่ เริ่มว่าง~ (ความจริงการบ้านเยอะหาบิดาแต่ตอนนี้ข้าน้อยยังไร้ซึ่งอารมณ์ที่จะทำ หุ ๆ ) ผ่านมา 1 ปี...ทุกอย่างเปลี่ยนไป... จากที่อยู่หอในก็โดนถีบส่งมาหอนอก ใกล้มหาลัยม๊ากมาก เดินไป-กลับวันละ 4 กิโลกว่า[หอประชุม - RB5] เรียนเริ่ม 8.00 เลิก 9.15 ลงเรียนได้ตัวเดียว...T T จากนั้นก็คือช่วงเวลาเวิ่นเว้อ* ส่วนใหญ่จะไปอ่านหนังสือที่หอสมุด(ความจริงคือไปนั่งตากแอร์เหล่สาว~หุ ๆ) ไม่รู้ที่หอสมุดอื่นเหมือนกับที่ม.ช.รึเปล่านะ ที่นี่เวลาเข้าจะใช้ระบบตรวจลายนิ้วมือครับ(ไฮโซ~) แต่บางทีระบบนี้ก็มีข้อบกพร่องนะ เมื่อวานพึ่งเจอ...กดนิ้วแช่ไว้ 5 นาที ทุกอย่างไม่ไหวติง นิ่งสงบดังหยดน้ำบนใบบัว รับรู้ได้ถึงสายตาอาฆาตนับ 10 จากข้างหลัง กว่าจะเข้าได้เล่นเอาหืดขึ้นคอ...(หืดแปลว่าไรอ่ะ? ใครรู้ที่มากรุณาบอก)

ป.ล. อ้า~ช่วงนี้ไม่ได้ถ่ายรูปเลย ไว้ว่าง ๆ เอารูปมาลงดีกว่า

อยู่หอพักของมหาลัยเชียงใหม่มาได้ 1 สัปดาห์พอดี เหอ ๆ มีเรื่องสนุก ๆ ในหอเยอะแยะเลย ถึงแม้ช่วงแรก ๆ ยังไม่ค่อยจะคุ้นก็เถอะ รู้สึกเลยว่าตัวเราเองต้องรู้จักรับผิดชอบตัวเองแล้วนะ เราโตขึ้นอีกหน่อยแล้วนะ(แต่ทำไมไม่รู้ รู้สึกเหมือนว่าเรายังเป็นเด็กอยู่เลย เหอ ๆ)

การใช้ชีวิตในหอพักนี่เป็นอะไรที่อิสระมาก ๆ ๆ เลย ค่อนข้างถูกใจแหะ ตอนกลางคืนนี้แถวหลังมหาลัยมีของกินถูก ๆ อร่อย ๆ อยู่เยอะแยะเลย มีร้านเช่าหนังสือด้วย วันหนึ่ง ๆ เช่ามาตั้ง 5 เล่มแน่ะ ถ้าเปิดเทอมนี่จะเลิกละ(ให้เหลือวันละ 2 3 เล่มพอ) อยู่ในหอสนุกดีครับ เพื่อนแถว ๆ ห้องนี่รู้จักกันเกือบหมดเลย (เคยอยู่โรงเรียนเดียวกันตอน ม.ต้น) เสียอย่างเดียว....คุยกันเสียงดังมาก - - (แต่ห้องผมก็ไม่ค่อยจะยอมแพ้มันเท่าไหร่หรอกนะ) ตอนดึก ๆ ที่ใต้หอก็เริ่มมีคนมาอ่านหนังสือกันละ(จะฟิตไปไหนวะ ยังไม่เปิดเทอมเลย) ไม่ได้ ๆ ต้องอ่านบ้าง(การ์ตูน) เออนี่ ๆ เพื่อนผมเกือบตายในหอพักด้วยแหละ วันนั้นเขามีประกาศไงมาจะมีรถมาฉีดแมลง ให้นักศึกษาลงมาจากหอก่อน ไอ้เพื่อนคนนี้ก็มัวแต่คุยโทรศัพท์...ไม่ได้ยิน...ซักพัก...เฮ้ย!!! ควันอะไรวะ!!! พอมันออกมานอกห้อง ซ้ายก็ขาว ขวาก็ขาว มีแต่ควันเต็มไปหมด วิ่งไปได้ซัก 20 เมตรต้องวิ่งกลับมาเข้าห้องสูดอากาศหายใจก่อน เหอ ๆ จากนั้นก็ทะลวงลงมารวดเดียวเลย (จากชั้น 3) เกือบตาย.... โทรศัพท์นี่อันตรายจริง ๆ ด้วย - -

ตอนนี้อาศัยอยู่ที่หอ 6 ชาย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ครับ หอนี้กระเทยเยอะถึงเยอะมาก...- - เป็นตำนานมาว่ามีผู้ชายที่สวยที่สุดอยู่ ไม่ได้รังเกียจนะ แต่เสียว~ โชคดีมากที่แถว ๆ ห้องไม่มี(แต่สุดยอดเลยนะ ตอนแรกนึกว่าผู้หญิงจริง ๆ เลย)

ป.ล.ไม่ได้เล่นเน็ตเลย~ ห้องคอมฯหอไม่เปิดซักที~

รอ....รอ....รอ....นั่ง....รอ....รอ....เบื่อ....พี่ปล่อยมุกควาย....นั่งหัวเราะ....รอ....กิน....ร้องเพลง....สนุกดี....รอ....เข้าแถว....วิ่ง....เหนื่อย....วิ่ง....โครตจะเหนื่อย....ถึงแล้ว....ยืน....รอ....เข้าไปห้องประชุม....มีแอร์ด้วย....ร้องไห้(ด้วยความดีใจ)....หิวน้ำ....รอ....รอ....คุย....รอ....ถึงเวลาแล้ว....ฟัง....ฟัง....หลับ....ปรบมือ(?)....หลับ....ฟัง....ดูเพื่อนเล่นเกม....ดู....เห็นกล้อง....เก็ก....กล้องไปแล้ว....หลับ....หลับ....คุย....ยืน....เข้าแถว....ติดเข็ม....ดีใจ....พิธีศักดิ์สิทธิ์....ดีใจ....เป็นด็กวิศวกรรมฯแล้ว....บูม....เข้าแถว....วิ่งกลับ(T T)....ไกลมาก....ฝนตก....เหนื่อย....เข้าแถว....กิน....กิน....กิน....เลิก....กลับบ้าน....รู้สึกดี....แต่เสียดาย....ยังไม่มีรับน้อง....รู้สึกดี